بسپــاران

مرجع دانش و فناوری پلیمرها

بسپــاران

مرجع دانش و فناوری پلیمرها

بسپــاران

وب سایت بسپاران بر آن است تا کمکی به دانشجویان و فارغ التحصیلان رشته مهندسی پلیمر بنماید . لذا از همه علاقه مند ان به مهندسی پلیمر در خواست می شود که ما را از نظرات خود بی بهره نگذارند تا این مجموعه بتواند فعالیت خود را متناسب با نیاز دانشجویان و انشاالله در سطح وسیعتر گسترش داده و در راه پیشرفت کشور عزیزمان قدمی برداشته باشیم.
انشاالله

کلمات کلیدی

فیلم قالبگیری

فوم سخت پلی یورتان

آشنایی با روش های تولید فوم سخت پلی یورتان

سوسپانسیون

ذرات معلق

خطراتی که با ظروف پلاستیکی ما را تهدید می‌کند‎!

نانو پلیمرهای زیست تخریب پذیر -کیتوسان سیستمی دارو رسان

نانو پلیمر

آشنایی با نشریات داخلی مرتبط با علوم وفناوری پلیمر

نشریه علمی پژوهشی علوم و فناوری کامپوزیت

نشریه علمی -پژوهشی علوم و تکنولوژی پلیمر

نشریه مهندسی شیمی ایران

پژوهش‌های کاربردی مهندسی شیمی-پلیمر

کامپوزیت پلیمری

نانو کامپوزیت

فوم‌های نانوکامپوزیت پلیمری

بررسی فرآیند پیوسته و بچ(batch) -مزایا و معایب

پلیمر طبیعی

بایو پلیمر

جدول رو به رشد پلاستیک از سال 1868 تا 1975

پلاستیک‌های زیست‌تخریب‌پذیر نانوکامپوزیتی

ترکیب پلاستیک و نانولوله‌کربنی برای کاهش وزن هواپیما

تقویت سازه‌های فولادی با نانو چسب

زیست پلیمرها در کاغذسازی

واژه نامه پلیمر

دیکشنری پلیمر

واژه نامه فارسی - انگلیسی رشته پلیمر

کربن سیاه (Carbon black)

دوده

(استایرن بوتادی ان رابر)

ﭘﻠﻴﻤﺮﻫﺎﻱ ﺯﻳﺴﺖ ﺗﺨﺮﻳﺐ ﭘﺬﻳﺮ

سه شنبه, ۹ تیر ۱۳۹۴، ۱۲:۲۱ ق.ظ

Biodegradable Polymers  


ﺍﻣﺮﻭﺯﻩ ﭘﻼﺳﺘﻴﻚ ﻫﺎ ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻳﻚ ﻣﺎﺩﻩ ﺳﻨﺘﺰﻱ ﻭ ﻣﺼﻨﻮﻋﻲ ﻧﻘﺶ ﺑﺴﻴﺎﺭ ﻣﻬﻤﻲ ﺩﺭ ﺗﻮﻟﻴﺪﺍﺕ ﺻﻨﺎﻳﻊ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺍﻳﻔﺎ ﻣﻲ ﻛﻨﻨﺪ .ﺧﻮﺍﺹ ﻣﻨﺤﺼﺮ ﺑﻪ ﻓﺮﺩ ﻭ ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺧﻮﺏ ﭘﻼﺳﺘﻴﻚ ﻫﺎ ﻭ ﻧﻴﺰ ﺁﻟﻴﺎژ ﻫﺎﻱ ﺁﻥ ﻫﺎ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪﻩ ﻛﻪ ﺟﺎﻳﮕﺰﻳﻦ ﺑﺴﻴﺎﺭ ﻣﻨﺎﺳﺒﻲ ﺑﺮﺍﻱ ﻓﻠﺰﺍﺕ، ﭼﻮﺏ، ﺷﻴﺸﻪ ﻭ ﻻﺳﺘﻴﻚ ﻫﺎ ﺩﺭ ﻛﺎﺭﺑﺮﺩﻫﺎﻱ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺑﺎﺷﻨﺪ .ﻭﻟﻲ ﺍﺯ ﻃﺮﻑ ﺩﻳﮕﺮ ﻛﺎﺭﺑﺮﺩﻫﺎﻱ ﻭﺳﻴﻊ ﻭ ﺗﻮﻟﻴﺪﺍﺕ ﺭﻭﺯ ﺍﻓﺰﻭﻥ ﭘﻼﺳﺘﻴﻚ ﻫﺎ ﺳﺒﺐ ﻣﺸﻜﻼﺕ ﻋﻤﺪﻩ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ ﺯﻳﺴﺖ ﻣﺤﻴﻄﻲ ﮔﺮﺩﻳﺪﻩ ﺑﻪ ﻃﻮﺭﻱ ﻛﻪ ﭘﻼﺳﺘﻴﻚ ﻫﺎ ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻳﻜﻲ ﺍﺯ ﻋﻤﺪﻩ ﺗﺮﻳﻦ ﺁﻻﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻱ ﻣﺤﻴﻂ ﺯﻳﺴﺖ ﺍﺯ ﻃﺮﻑ ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﺟﻬﺎﻧﻲ ﻣﺤﻴﻂ ﺯﻳﺴﺖ ﻣﻌﺮﻓﻲ ﺷﺪﻩ ﺍﻧﺪ . %75 ﺩﺭ ﻣﻴﺎﻥ ﭘﻼﺳﺘﻴﻚ ﻫﺎﻱ ﺳﻨﺘﺰﻱ )ﻏﻴﺮ ﻃﺒﻴﻌﻲ (، ﭘﻠﻲ ﺍﺗﻴﻠﻦ،  ﭘﻠﻲ ﭘﺮﻭﭘﻴﻠﻦ، ﭘﻠﻲ ﺍﺳﺘﺎﻳﺮﻥ ﻭ ﭘﻲ ﻭﻱ ﺳﻲ  ﺑﻴﺸﺘﺮﻳﻦ ﻣﺼﺮﻑ ﺭﺍ )ﺑﺎ ﺑﻴﺶ ﺍﺯ ﻣﺼﺮﻑ (ﺩﺭ ﺩﻧﻴﺎﻱ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺩﺍﺭﺩ ﺑﻨﺎﺑﺮﺍﻳﻦ ﻣﺸﻜﻼﺕ ﻣﺤﻴﻂ ﺯﻳﺴﺖ ﺍﻣﺮﻭﺯﻩ ﻋﻤﺪﺗﺎ ﻧﺎﺷﻲ ﺍﺯ ﻣﺼﺮﻑ ﺍﻳﻦ ﺩﺳﺘﻪ ﺍﺯ ﭘﻼﺳﺘﻴﻚ ﻫﺎ ﻣﻲ ﺑﺎﺷﺪ . ﭘﻠﻲ ﺍﺗﻴﻠﻦ ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻳﻚ ﭘﻼﺳﺘﻴﻚ ﭘﺮ ﻣﺼﺮﻑ ﺩﺭ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺻﻨﺎﻳﻊ ﺍﺯ ﺟﻤﻠﻪ ﺧﻮﺩﺭﻭ ﺳﺎﺯﻱ، ﻟﻮﺍﺯﻡ ﺧﺎﻧﮕﻲ، ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻨﺪﻱ، ﺑﻬﺪﺍﺷﺘﻲ ﻭ ﭘﺰﺷﻜﻲ ﻣﻮﺭﺩ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻗﺮﺍﺭ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻪ ﻃﻮﺭﻱ ﻛﻪ ﺻﻨﺎﻳﻊ ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻨﺪﻱ ﺑﻴﺸﺘﺮﻳﻦ ﺳﻬﻢ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻣﺼﺮﻑ ﺍﻳﻦ ﭘﻠﻴﻤﺮ ﻣﺼﻨﻮﻋﻲ ﻧﺸﺎﻥ ﻣﻲ ﺩﻫﺪ .ﻟﺬﺍ ﺑﻴﺸﺘﺮﻳﻦ ﺁﻟﻮﺩﮔﻲ ﺯﻳﺴﺖ ﻣﺤﻴﻄﻲ ﻧﺎﺷﻲ ﻧﻴﺰ ﺍﺯ ﻣﺼﺮﻑ ﭘﻠﻲ ﺍﺗﻴﻠﻦ ﺩﺭ ﺻﻨﻌﺖ ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻨﺪﻱ ﻣﻲ ﺑﺎﺷﺪ .ﻛﺎﺭﺑﺮﺩﻫﺎﻱ ﻣﺘﻨﻮﻉ ﭘﻠﻲ ﺍﺗﻴﻠﻦ ﺩﺭ ﺻﻨﻌﺖ ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻨﺪﻱ ﺍﺯ ﺟﻤﻠﻪ ﻣﻮﺍﺩﻏﺬﺍﻳﻲ، ﻧﺎﻧﻮﺍﻳﻲ ﻫﺎ، ﺧﺸﻜﺸﻮﺋﻲ، ﺳﻮﭘﺮ ﻣﺎﺭﻛﺖ ﻫﺎ ﻭ ﻧﻴﺰ ﻣﺼﺮﻑ ﻓﻴﻠﻢ ﻫﺎﻱ ﻛﺸﺎﻭﺭﺯﻱ ﻭ ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻨﺪﻱ ﻗﻄﻌﺎﺕ ﺻﻨﻌﺘﻲ ﺑﺎﻋﺚ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺭﻭﺯ ﺍﻓﺰﻭﻥ ﺁﻥ ﻣﻲ ﮔﺮﺩﺩ . ﺳﺎﻝ ﺑﺎﺯ  400ﺍﻟﻲ  300 ﺁﻟﻮﺩﮔﻲ ﺯﻳﺴﺖ ﻣﺤﻴﻄﻲ ﻧﺎﺷﻲ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﻣﺤﺼﻮﻻﺕ ﺍﺻﻮﻻ ﺑﻪ ﻣﺎﻧﺪﮔﺎﺭﻱ ﻭ ﻋﺪﻡ ﺗﺠﺰﻳﻪ ﺍﻳﻦ ﭘﻼﺳﺘﻴﻚ ﺩﺭ ﻣﺤﻴﻂ ﺑﻪ ﻣﺪﺕ ﻫﺰﺍﺭ ﻣﻮﻧﻮﻣﺮ ﺑﻪ ﻫﻢ ﭘﻴﻮﺳﺘﻪ ﻣﻲ ﺑﺎﺷﺪ  300 ﻣﻲ ﮔﺮﺩﺩ .ﭘﻼﺳﺘﻴﻚ ﻣﺼﻨﻮﻋﻲ ﭘﻠﻲ ﺍﺗﻴﻠﻦ ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﺳﺎﺧﺘﺎﺭ ﻣﻮﻟﻜﻮﻟﻲ ﺁﻥ ﻛﻪ ﺣﺎﻭﻱ ﺯﻧﺠﻴﺮ ﺑﻠﻨﺪ ﺑﺎ ﺗﻮﺳﻂ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺯﻧﺪﻩ ﻭ ﻧﻴﺰ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺫﺭﻩ ﺑﻴﻨﻲ ﻗﺎﺑﻞ ﻣﺼﺮﻑ ﻭ ﺗﺠﺰﻳﻪ ﻧﺒﻮﺩﻩ ﻭ ﺑﻪ ﻣﺪﺕ ﻃﻮﻻﻧﻲ ﺑﻪ ﻫﻤﺎﻥ ﺷﻜﻞ ﺩﺭ ﻣﺤﻴﻂ ﭘﺎﻳﺪﺍﺭ ﻣﻲ ﻣﺎﻧﻨﺪ .ﺩﺭ ﻃﻮﻝ ﭼﻨﺪ ﺩﻫﻪ ﺍﺧﻴﺮ ﻭ ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﻣﺴﺎﺋﻞ ﺯﻳﺴﺖ ﻣﺤﻴﻄﻲ ، ﺻﻨﺎﻳﻊ ﭘﻼﺳﺘﻴﻚ ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺻﻨﺎﻳﻊ ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻨﺪﻱ ﺗﺸﻮﻳﻖ ﺑﻪ ﻣﺼﺮﻑ ﭘﻼﺳﺘﻴﻚ ﻫﺎﻱ ﺗﺨﺮﻳﺐ ﭘﺬﻳﺮ )ﺗﺠﺰﻳﻪ ﭘﺬﻳﺮ (ﺷﺪﻩ ﺍﻧﺪ .ﭘﻼﺳﺘﻴﻚ ﻫﺎﻱ ﺗﺨﺮﺏ ﭘﺬﻳﺮ ﺟﺎﻳﮕﺰﻳﻦ ﺑﻬﺘﺮﻱ ﺑﺮﺍﻱ ﭘﻼﺳﺘﻴﻚ ﻫﺎﻱ ﻣﻌﻤﻮﻟﻲ ﺑﻮﺩﻩ ﭼﺮﺍ ﻛﻪ ﻃﻲ ﻣﺪﺕ ﺯﻣﺎﻧﻲ ﺣﺪﺍﻛﺜﺮ ﺗﺎ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻝ ﺗﺠﺰﻳﻪ ﻭ ﺗﻔﻜﻴﻚ ﮔﺮﺩﻳﺪﻩ ﻭ ﺑﻪ ﭼﺮﺧﻪ ﻣﺤﻴﻂ ﺯﻳﺴﺖ ﺑﺎﺯ ﻣﻲ ﮔﺮﺩﻧﺪ .ﻓﺮﺁﻳﻨﺪ ﺗﺨﺮﻳﺐ ﭘﺬﻳﺮﻱ ﺍﻳﻦ ﭘﻼﺳﺘﻴﻚ ﻫﺎ ﺗﻮﺳﻂ ﺗﺎﺑﺶ، ، ﺗﻨﺶ  ﻭ ﺁﻛﺴﺎﻳﺶ ﺻﻮﺭﺕ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﻭ ﺑﺎ ﺷﻜﺴﺘﻪ ﺷﺪﻥ ﺯﻧﺠﻴﺮﻫﺎﻱ ﺑﻠﻨﺪ ﻣﻮﻟﻜﻮﻟﻲ ﻭ ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺷﺪﻥ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﺯﻧﺠﻴﺮ ﻫﺎﻱ ﻛﻮﺗﺎﻩ ﺍﻣﻜﺎﻥ uvﮔﺮﻣﺎ، ﻣﺼﺮﻑ ﺍﻳﻦ ﭘﻼﺳﺘﻴﻚ ﻫﺎ ﺭﺍ ﺗﻮﺳﻂ ﻣﻴﻜﺮﻭ ﺍﺭﮔﺎﻧﻴﺴﻢ ﻫﺎ ﻫﻤﻮﺍﺭ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ .ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ ﻣﻴﻜﺮﻭ ﺍﺭﮔﺎﻧﻴﺴﻢ ﻫﺎﻳﻲ ﭼﻮﻥ ﺑﺎﻛﺘﺮﻱ ﻫﺎ، ﻗﺎﺭچ ﻫﺎ ﻭ ﻛﭙﻚ ﻫﺎ ﺯﻧﺠﻴﺮ ﻫﺎﻱ ﻛﻮﺗﺎﻩ ﻭ ﺷﻜﺴﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﭘﻠﻲ ﺍﺗﻴﻠﻦ ﺭﺍ ﻣﺼﺮﻑ ﻭ ﻫﻀﻢ ﻧﻤﻮﺩﻩ ﻭ ﺩﺭ ﻧﻬﺎﻳﺖ  ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺁﺏ ﻭ ﺩﻱ ﺍﻛﺴﻴﺪ ﻛﺮﺑﻦ ﺗﺒﺪﻳﻞ ﻣﻲ ﻛﻨﻨﺪ . ﺑﻪ ﮔﺰﺍﺭﺵ ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﻣﺤﻴﻂ ﺯﻳﺴﺖ ﺟﻬﺎﻧﻲ، ﺳﺎﻻﻧﻪ ﺑﻴﺶ ﺍﺯ ﺩﻩ ﻫﺎ ﻫﺰﺍﺭ ﻣﻴﻠﻴﺎﺭﺩ ﻛﻴﺴﻪ ﭘﻼﺳﺘﻴﻜﻲ ﺩﺭ ﻛﻞ ﻛﺸﻮﺭﻫﺎﻱ ﺟﻬﺎﻥ ﺗﻮﻟﻴﺪ ﺷﺪﻩ ﺑﻪ ﻃﻮﺭﻱ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﻣﻴﺰﺍﻥ ﺗﻮﺳﻂ ﺭﻭﺵ ﺑﺎﺯﻳﺎﻓﺖ ﺑﻪ ﭼﺮﺧﻪ ﺻﻨﻌﺖ ﺑﺎﺯﮔﺮﺩﺍﻧﺪﻩ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ  .ﻛﻴﺴﻪ ﻫﺎﻱ ﺩﻭﺭ ﺭﻳﺨﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﻭ ﺁﻻﻳﻨﺪﻩ  %0/6-0/8ﻛﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ ﺣﺪﻭﺩ ﻣﺤﻴﻂ ﺯﻳﺴﺖ ﺑﻴﺶ ﺍﺯ ﻳﻚ ﻣﻴﻠﻴﻮﻥ ﻛﻴﺴﻪ ﺩﺭ ﺩﻗﻴﻘﻪ ﺑﺮﺍﻱ ﻛﻞ ﺟﻬﺎﻥ ﺑﺮﺁﻭﺭﺩ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺧﻄﺮ ﺗﻜﺎﻥ ﺩﻫﻨﺪﻩ ﺍﻱ ﺑﺮﺍﻱ ﻧﺴﻞ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻭ ﻣﺤﻴﻂ  ﻣﻴﻠﻴﻮﻥ 12 ﻛﻴﺴﻪ ﺩﺭ ﺳﺎﻝ ﺑﺮﺍﻱ ﻫﺮ ﻧﻔﺮ (ﺩﺭ ﺳﺎﻝ، 600)ﻣﻴﻠﻴﺎﺭﺩ ﻛﻴﺴﻪ ﭘﻼﺳﺘﻴﻜﻲ  100 ﺯﻳﺴﺖ ﻣﻲ ﺑﺎﺷﺪ .ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ ﻛﺸﻮﺭ ﺁﻣﺮﻳﻜﺎ ﺑﺮﺍﻱ ﺗﻮﻟﻴﺪ ﻛﻴﺴﻪ ﻫﺎﻱ ﭘﻼﺳﺘﻴﻜﻲ  %20 ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﻣﻴﺰﺍﻥ ﺑﺎﺯﻳﺎﻓﺖ ﻣﻲ ﮔﺮﺩﺩ .ﺑﻨﺎ ﺑﺮ ﻫﻤﻴﻦ ﮔﺰﺍﺭﺵ ﺑﻴﺶ ﺍﺯ  %0/6ﺑﺸﻜﻪ ﻧﻔﺖ ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻴﺎﺯ ﺑﻮﺩﻩ ﺿﻤﻦ ﺁﻧﻜﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﻛﺎﻧﺎﻝ ﻫﺎﻱ ﺁﺏ ﺭﺍﻩ ﭘﻴﺪﺍ ﻛﺮﺩﻩ ﻭ ﺑﻪ ﺩﺭﻳﺎ ﻭ ﺍﻗﻴﺎﻧﻮﺱ ﻣﻨﺘﻬﻲ ﻣﻲ ﮔﺮﺩﻧﺪ ﻛﻪ ﺑﺎﻋﺚ ﺍﺯ ﺑﻴﻦ ﺭﻓﺘﻦ  %30ﺑﺎﻋﺚ ﺍﺯ ﺑﻴﻦ ﺭﻓﺘﻦ ﭘﺮﻧﺪﮔﺎﻥ ﻭ ﻧﻴﺰ ﺻﺪﻫﺎ ﻫﺰﺍﺭ ﺩﻟﻔﻴﻦ ﻭ ﻧﻴﺰ ﻣﺎﻫﻴﺎﻥ ﺁﺑﺰﻱ ﺩﻳﮕﺮ ﻣﻲ ﺷﻮﻧﺪ .ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ ﺍﻫﻠﻲ ﻭ ﺩﺍﻡ ﻫﺎ ﻧﻴﺰ ﺩﺭ ﺍﻣﺎﻥ ﻧﺒﻮﺩﻩ ﻭ ﺑﺎ ﺧﻮﺭﺩﻥ ﻭ ﻣﺼﺮﻑ ﺍﺷﺘﺒﺎﻫﻲ ﺍﻳﻦ ﭘﻼﺳﺘﻴﻚ ﻫﺎ ﺩﭼﺎﺭ ﺑﻴﻤﺎﺭﻱ ﻫﺎﻱ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﻭ ﻣﺴﻤﻮﻳﺖ ﺷﺪﻩ ﻛﻪ ﺩﺭ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺑﻌﺪ ﺍﻳﻦ ﺑﻴﻤﺎﺭﻱ ﻫﺎ ﺑﻪ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﺳﺮﺍﻳﺖ ﻣﻲ ﻛﻨﻨﺪ .ﺑﻪ ﺩﻻﻳﻞ ﻓﻮﻕ ﺁژﺍﻧﺲ ﺟﻬﺎﻧﻲ ﻣﺤﻴﻂ ﺯﻳﺴﺖ ﻭ ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﻣﻠﻞ ﻃﻲ ﻳﻚ ﮔﺰﺍﺭﺵ ﻫﺸﺪﺍﺭ ﺩﻫﻨﺪﻩ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ ﻛﻴﺴﻪ ﻫﺎﻱ ﭘﻼﺳﺘﻴﻜﻲ ﻣﻌﻤﻮﻟﻲ ﺭﺍ ﻣﺤﺪﻭﺩ ﻭ ﺑﻪ ﺟﺎﻱ ﺁﻥ ﭘﻴﺸﻨﻬﺎﺩ ﻣﺼﺮﻑ ﻛﻴﺴﻪ ﻫﺎﻱ ﭘﻼﺳﺘﻴﻜﻲ ﺗﺨﺮﻳﺐ ﭘﺬﻳﺮ ﺭﺍ ﺍﺭﺍﺋﻪ ﻧﻤﻮﺩ . ﺩﺭ ﺍﺑﺘﺪﺍ ﺍﻧﺠﻤﻦ ﻫﺎﻱ ﺑﺎﺯﻳﺎﻓﺖ ﭘﻼﺳﺘﻴﻚ ﺍﺭﻭﭘﺎ ﻭ ﺁﻣﺮﻳﻜﺎﻱ ﺷﻤﺎﻟﻲ ﺑﻪ ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ ﺑﺎ ﺍﻳﻦ ﻃﺮﺡ ﺑﺮﺧﺎﺳﺘﻪ ﻭ ﺍﻋﻼﻡ ﻛﺮﺩﻧﺪ ﺑﺪﻟﻴﻞ ﻫﺰﻳﻨﻪ ﻫﺎﻱ ﺑﺎﻻﻱ ﻣﻮﺍﺩ ﺍﻭﻟﻴﻪ ﻭ ﻧﻴﺰ ﻗﻴﻤﺖ ﻧﻔﺖ، ﺗﺨﺮﻳﺐ ﭘﺬﻳﺮ ﻧﻤﻮﺩﻥ ﭘﻼﺳﺘﻴﻚ ﻫﺎ ﻣﻘﺮﻭﻥ ﺑﻪ ﺻﺮﻓﻪ ﻧﺒﻮﺩﻩ ﻭ ﻫﺰﻳﻨﻪ ﺯﻳﺎﺩﻱ ﺭﺍﺑﻪ ﺩﻭﺵ ﺩﻭﻝ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﻣﻲ ﮔﺬﺍﺭﺩ .ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺎﺯﻳﺎﻓﺖ ﻭ ﺑﺮﮔﺮﺩﺍﻧﺪﻥ ﻣﺠﺪﺩ ﻛﻴﺴﻪ ﻫﺎﻱ ﭘﻼﺳﺘﻴﻜﻲ ﺑﻪ ﭼﺮﺧﻪ ﺻﻨﻌﺖ ﺭﺍ ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﺭﺍﻩ ﺣﻞ ﺩﺍﻧﺴﺘﻪ ﺣﺎﻝ ﺁﻧﻜﻪ ﺑﺎ ﻋﻨﺎﻳﺖ ﺑﻪ ﮔﺰﺍﺭﺵ ﺑﺎﺯﻳﺎﻓﺖ ﺗﻮﺳﻂ ﺁژﺍﻧﺲ ﻣﺤﻴﻂ ﺯﻳﺴﺖ ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ ﺧﻮﺵ ﺑﻴﻨﺎﻧﻪ ﺗﺮﻳﻦ ﺣﺎﻟﺖ ﺍ %ﺍﺯ ﻛﻞ ﻛﻴﺴﻪ ﻫﺎﻱ ﭘﻼﺳﺘﻴﻜﻲ ﺑﺎﺯﻳﺎﻓﺖ    ﻣﻲ ﺷﻮﻧﺪ ، ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦ ﺩﻟﻴﻞ ﺩﺭ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻪ ﺍﺧﻴﺮ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻛﺸﻮﻫﺎﻱ ﺗﻮﺳﻌﻪ ﻳﺎﻓﺘﻪ ﻭ ﻧﻴﺰ ﺩﺭ ﺣﺎﻝ ﺗﻮﺳﻌﻪ ﺗﻮﻟﻴﺪ ﻛﻴﺴﻪ ﻫﺎﻱ ﺗﺨﺮﻳﺐ ﭘﺬﻳﺮ ﺭﺍ ﺁﻏﺎﺯ ﻧﻤﻮﺩﻩ ﻭ ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ  ﺟﺎﻳﮕﺰﻳﻦ ﻛﻴﺴﻪ ﻫﺎﻱ ﭘﻼﺳﺘﻴﻜﻲ ﻣﻌﺮﻓﻲ ﻛﺮﺩﻩ ﺍﻧﺪ . ﻛﻴﺴﻪ ﻫﺎﻱ ﭘﻼﺳﺘﻴﻜﻲ ﺗﺨﺮﻳﺐ ﭘﺬﻳﺮ ﺩﺭ ﻣﻘﺎﻳﺴﻪ ﺑﺎ ﻛﻴﺴﻪ ﻫﺎﻱ ﻣﻌﻤﻮﻟﻲ ﻭ ﻧﻴﺰ ﻛﻴﺴﻪ ﻫﺎﻱ ﻛﺎﻏﺬﻱ ﺗﺨﺮﻳﺐ ﭘﺬﻳﺮ ﺍﺯ ﺟﻨﺒﻪ ﻫﺎﻱ ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺳﺒﻜﻲ ﻭ ﺁﻻﻳﻨﺪﮔﻲ ﺍﺭﺟﻌﻴﺖ ﺩﺍﺭﻧﺪ .ﺍﻣﺮﻭﺯﻩ ﺗﻮﻟﻴﺪ ﻛﻴﺴﻪ ﻫﺎﻱ ﻛﺎﻏﺬﻱ ﻛﻪ ﺁﺗﺶ ﮔﻴﺮ ﻣﻲ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﺩﻳﮕﺮ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺳﺎﻝ ﻫﺎﻱ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺻﻮﺭﺕ ﻧﮕﺮﻓﺘﻪ ﻭ ﺭﻭ ﺑﻪ ﻛﺎﻫﺶ ﺍﺳﺖ ﭼﺮﺍ ﻛﻪ ﺩﺭﺧﺘﺎﻥ ﺯﻳﺎﺩﻱ ﺟﻬﺖ ﺗﻮﻟﻴﺪ ﺍﻳﻦ ﻧﻮﻉ ﺍﺯ ﻛﻴﺴﻪ ﻫﺎﻱ ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻨﺪﻱ ﺍﺯ ﺑﻴﻦ ﺭﻓﺘﻪ ﻭ ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﻭﺯﻥ ﺳﻨﮕﻴﻦ ﻛﻴﺴﻪ ﻫﺎﻱ ﻛﺎﻏﺬﻱ ﺍﻧﺮژﻱ ﺑﻴﺸﺘﺮﻱ ﺑﺮﺍﻱ ﺣﻤﻞ ﻭ ﻧﻘﻞ ﺁﻧﻬﺎ ﻻﺯﻡ  ﻣﻲ ﺑﺎﺷﺪ  .ﺍﺯ ﻃﺮﻑ ﺩﻳﮕﺮ ﺑﺮﺍﻱ ﺗﻮﻟﻴﺪ ﺁﻧﻬﺎ ﺁﺏ ﻭ ﺍﻧﺮژﻱ ﺑﻴﺸﺘﺮﻱ ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻴﺎﺯ ﺑﻮﺩﻩ ﻭ ﺿﺎﻳﻌﺎﺕ ﺍﻳﻦ ﮔﻮﻧﻪ ﻛﻴﺴﻪ ﻫﺎ ﻓﻀﺎﻱ ﺑﻴﺸﺘﺮﻱ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻣﺤﻴﻂ ﺍﺷﻐﺎﻝ ﻣﻲ ﻛﻨﻨﺪ .ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ ﺩﺭ ﻓﺮﺁﻳﻨﺪ ﺗﻮﻟﻴﺪ ﻛﻴﺴﻪ ﻫﺎﻱ ﻛﺎﻏﺬﻱ ﻭ ﺗﺠﺰﻳﻪ ﺷﺪﻥ ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺭ ﻣﺤﻴﻂ ﺩﻱ ﺍﻛﺴﻴﺪ ﻛﺮﺑﻦ (ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺯﻳﺎﻱ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﻛﻴﺴﻪ ﻫﺎﻱ ﭘﻼﺳﺘﻴﻚ ﺗﺨﺮﻳﺐ ﭘﺬﻳﺮ ﺗﻮﻟﻴﺪ ﺷﺪﻩ ﻛﻪ ﺍﻳﻦ ﺧﻮﺩ ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ ﮔﺎﺯﻫﺎﻱ ﮔﻠﺨﺎﻧﻪ co2 (ﺯﻳﺴﺖ ، ﺍﻱ ﺍﺯ ﺩﻳﮕﺮ ﻣﻌﻀﻼﺕ ﺯﻳﺴﺖ ﻣﺤﻴﻄﻲ ﻛﻴﺴﻪ ﻫﺎﻱ ﻛﺎﻏﺬﻱ ﺑﻪ ﺷﻤﺎﺭ ﻣﻲ ﺭﻭﺩ .ﭘﺲ ﺑﺎ ﻭﺟﻮﺩ ﺍﻳﻨﻜﻪ ﻛﻴﺴﻪ ﻫﺎﻱ ﻛﺎﻏﺬﻱ ﺯﻳﺴﺖ ﺗﺨﺮﻳﺐ ﭘﺬﻳﺮ ﻣﻲ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﻭﻟﻲ ﺑﻪ ﺩﻻﻳﻞ ﻣﺬﻛﻮﺭ ﻛﺸﻮﺭﻫﺎ ﺍﺯ ﺗﻮﻟﻴﺪ ﺁﻥ ﻫﺎ ﺻﺮﻑ ﻧﻈﺮ ﻛﺮﺩﻩ ﻭ ﻛﻴﺴﻪ ﻫﺎﻱ ﭘﻼﺳﺘﻴﻜﻲ ﺗﺨﺮﻳﺐ ﭘﺬﻳﺮ  ﺭﺍ ﺭﺍﻩ ﺣﻞ ﺑﻬﺘﺮﻱ ﻣﻲ ﺩﺍﻧﺴﺘﻨﺪ . ﺩﺭ ﺩﻫﻪ ﺍﺧﻴﺮ ﺩﺍﻧﻤﺸﻨﺪﺍﻥ ﻭ ﻣﺤﻘﻘﻴﻦ ﻣﻮﺍﺩﻱ ﭘﻴﺸﻨﻬﺎﺩ ﻧﻤﻮﺩﻧﺪ ﻛﻪ ﺯﻳﺴﺖ ﺗﺨﺮﻳﺐ ﺑﻮﺩﻩ ﻭ ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺁﻥ ﻋﺒﺎﺭﺗﻨﺪ ﺍﺯ :   :  ﭘﻠﻲ ﺍﺳﺘﺮﻫﺎﻱ ﺁﻟﻴﻔﺎﺗﻴﻚ ﺷﺎﻣﻞ 1 -1 ﻭ ﭘﻠﻲ (PHV) ، ﭘﻠﻲ ﻫﻴﺪﺭﻭﻛﺴﻲ ﻭﺍﻟﺪﺍﺕ (PHP) -ﻫﻴﺪﺭﻭﻛﺴﻲ ﺑﻮﺗﻴﺮﺍﺕ 3-ﻣﺎﻧﻨﺪ ﭘﻠﻲ (PHAs)  ﭘﻠﻲ ﻫﻴﺪﺭﻭﻛﺴﻲ ﺁﻟﻜﻮﻧﺎﺕ ﻫﺎ 1. (PHH) ﻫﻴﺪﺭﻭﻛﺴﻲ ﻫﮕﺰﺍﻧﻮﺍﺕ -1 (PLA)  ﭘﻠﻲ ﻻﻛﺘﻴﻚ ﺍﺳﻴﺪ 2. -1 (PLC)ﻭ ﭘﻠﻲ ﻛﺎﭘﺮﻭ ﻻﻛﺘﻮﻥ (PBS)  ﭘﻠﻲ ﺑﻮﺗﻠﻴﻦ ﺳﺎﻛﺴﻴﻨﺎﺕ 3. (polyanhydrides)  ﭘﻠﻲ ﺁﻧﻬﺎﻳﺪﺭﺍﻳﺪﻫﺎ 2 (PVA)  ﭘﻠﻲ ﻭﻳﻨﻴﻞ ﺍﻟﻜﻞ 3  ﺍﺳﺘﺮﻫﺎﻱ ﺳﻠﻮﻟﺰ 4 (starch based compound)  ﺗﺮﻛﻴﺒﺎﺕ ﻧﺸﺎﺳﺘﻪ 5  ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ ﻣﻮﺍﺩ ﺍﻓﺰﻭﺩﻧﻲ ﺍﻛﺴﻴﺪ ﻛﻨﻨﺪﻩ ﺩﺭ ﭘﻼﺳﺘﻴﻚ ﻫﺎﻱ ﺍﻟﻔﻴﻨﻴﻚ 6 ﻭ  (PVA) ﺍﺯ ﻣﻴﺎﻥ ﺍﻗﺴﺎﻡ ﻓﻮﻕ ﭘﻠﻲ ﺁﻧﻬﺎﻳﺪﺭﺍﻳﺪﻫﺎ ﺑﺮﺍﻱ ﻛﺎﺭﺑﺮﺩ ﻗﻄﻌﺎﺕ ﭘﺰﺷﻜﻲ ﻭ ﺩﺍﺭﻭﺋﻲ ﻣﻮﺭﺩ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻗﺮﺍﺭ ﻣﻲ ﮔﻴﺮﻧﺪ ﻭ ﭘﻠﻲ ﻭﻳﻨﻴﻞ ﺍﻟﻜﻞ ﺍﺳﺘﺮﻫﺎﻱ ﺳﻠﻮﻟﺰ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺍﺳﺘﺎﺕ ﺑﺪﻟﻴﻞ ﻗﻴﻤﺖ ﺑﺎﻻﻱ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﻧﺪﺭﺕ ﺑﺮﺍﻱ ﻛﻴﺴﻪ ﻫﺎﻱ ﭘﻼﺳﺘﻴﻜﻲ ﭘﻴﺸﻨﻬﺎﺩ ﮔﺮﺩﻳﺪﻩ ﺍﻧﺪ . ﮔﺮﻭﻩ ﺍﻭﻝ ﻳﻌﻨﻲ ﭘﻠﻲ ﺍﺳﺘﺮﻫﺎﻱ ﺍﻟﻴﻔﺎﺗﻴﻚ، ﺑﺪﻟﻴﻞ ﺍﻳﻨﻜﻪ ﭘﻴﻮﻧﺪﻫﺎﻱ ﺍﺳﺘﺮﻱ ﺁﻧﻬﺎ ﻗﺎﺑﻠﻴﺖ ﻫﻴﺪﺭﻭﻟﻴﺰﻩ ﺷﺪﻥ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ )ﺑﺮ ﺧﻼﻑ ﭘﻠﻲ ﺍﺳﺘﺮﻫﺎﻱ ﺁﺭﻭﻣﺎﺗﻴﻚ (ﺯﻳﺴﺖ ﺗﺨﺮﻳﺐ ﭘﺬﻳﺮ ﺑﻮﺩﻩ ﻭ ﺍﺧﻴﺮﺍ ﺗﻮﺟﻪ ﺻﻨﺎﻳﻊ ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻨﺪﻱ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺧﻮﺩ ﺟﻠﺐ ﻧﻤﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ  .ﺑﺮﺧﻲ ﺷﺮﻛﺖ ﻫﺎﻱ ﺁﺳﻴﺎﻱ ﺷﺮﻗﻲ ﻭ ﺍﺭﻭﭘﺎﺋﻲ ﺗﻮﻟﻴﺪ ﻛﻴﺴﻪ ﻫﺎﻱ ﭘﻼﺳﺘﻴﻜﻲ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﻣﻮﺍﺩ ﺭﺍ ﺁﻏﺎﺯ ﻛﺮﺩﻩ ﻭﻟﻲ ﺩﺭ ﺍﻣﺮ ﺗﻮﺳﻌﻪ ﻭ ﮔﺴﺘﺮﺵ ﺍﻳﻦ ﻛﻴﺴﻪ ﻫﺎ ﻣﻮﻓﻖ ﻧﺒﻮﺩﻩ ﺍﻧﺪ.  ﻋﻠﺖ ﻋﺪﻡ ﻣﻮﻓﻘﻴﺖ ﺍﻳﻦ ﻛﻴﺴﻪ ﻫﺎ ﻗﻴﻤﺖ ﺑﺎﻻﻱ ﺁﻧﻬﺎ ، ﻓﺮﺁﻳﻨﺪ ﭘﺬﻳﺮﻱ ﻭ ﺍﺳﺘﺤﻜﺎﻡ ﻧﺴﺒﺘﺎ ﺿﻌﻴﻒ ﻣﻲ ﺑﺎﺷﺪ .ﺍﺯ ﻃﺮﻑ ﺩﻳﮕﺮ ﻋﺪﻡ ﺑﺎﺯﻳﺎﻓﺖ ﺍﻳﻦ ﻣﻮﺍﺩ ﻧﻴﺰ ﺧﻮﺩ ﻣﺴﺎﻟﻪ ﺍﻗﺘﺼﺎﺩﻱ ﺩﻳﮕﺮﻱ ﺑﻮﺩﻩ ﻛﻪ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪﻩ ﺗﻮﻟﻴﺪ ﺍﻳﻦ ﻛﻴﺴﻪ ﻫﺎ ﺧﻴﻠﻲ ﮔﺴﺘﺮﺵ ﻧﻴﺎﺑﺪ . ﺩﻫﻪ ﺍﺧﻴﺮ ﻣﻮﺭﺩ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻗﺮﺍﺭ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺍﻧﺪ .ﺗﺮﻛﻴﺒﺎﺕ ﺑﺮ  2ﻭﻟﻲ ﻣﺸﺘﻘﺎﺕ ﻧﺸﺎﺳﺘﻪ ﺑﺮ ﺧﻼﻑ ﮔﺮﻭﻩ ﻫﺎﻱ ﻣﺬﻛﻮﺭ ﻗﻴﻤﺖ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺗﺮﻱ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﻭ ﺩﺭ ﻃﻲ  %ﭘﻮﺩﺭ ﻧﺸﺎﺳﺘﻪ ﺣﺎﺻﻞ ﺍﺯ ﺫﺭﺕ، ﺳﻴﺐ ﺯﻣﻴﻨﻲ ﻭ ﻏﻴﺮﻩ ﺑﻮﺩﻩ ﻭ ﺍﻟﺒﺎﻗﻲ ﺁﻥ ﭘﻠﻲ ﺍﺗﻴﻠﻦ ﻭ ﭘﻠﻲ ﭘﺮﻭﭘﻴﻠﻦ ﻣﻲ 85ﺍﻟﻲ  60ﭘﺎﻳﻪ ﻧﺸﺎﺳﺘﻪ ﻋﻤﺪﺗﺎ ﺣﺎﻭﻱ ﺑﺎﺷﺪ  .ﺑﻜﺎﺭ ﮔﻴﺮﻱ ﭘﻠﻲ ﺍﻟﻔﻴﻦ ﻫﺎ ﺩﺭ ﺗﺮﻛﻴﺒﺎﺕ ﻧﺸﺎﺳﺘﻪ ﺑﺪﻟﻴﻞ ﺍﺳﺘﺤﻜﺎﻡ ﭘﺎﺋﻴﻦ ﻭ ﻓﺮﺁﻳﻨﺪ ﭘﺬﻳﺮﻱ ﺿﻌﻴﻒ ﻧﺸﺎﺳﺘﻪ ﻣﻲ ﺑﺎﺷﺪ . ﺁﻟﻴﺎژ ﭘﻠﻲ ﺍﺗﻴﻠﻦ ﻭ ﭘﻮﺩﺭ ﻧﺸﺎﺳﺘﻪ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻱ ﺗﻮﻟﻴﺪ ﻛﻴﺴﻪ ﻫﺎﻱ ﭘﻼﺳﺘﻴﻜﻲ ﺛﺒﺖ ﺍﺧﺘﺮﺍﻉ ﻧﻤﻮﺩ ﻭ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺁﻥ  1977ﮔﺮﻱ ﻓﻴﻦ ﺑﺮﺍﻱ ﺍﻭﻟﻴﻦ ﺑﺎﺭ ﺩﺭ ﺳﺎﻝ ﻭﺳﺖ ﻫﻮﻑ ﺁﻟﻴﺎژ ﻧﺸﺎﺳﺘﻪ ﺭﺍ ﺑﺎ ﭘﻠﻲ ﭘﺮﻭﭘﻴﻠﻦ ﻭ ﭘﻠﻲ ﻻﻛﺘﻴﻚ ﺍﺳﻴﺪ ﺭﺍ ﺗﻮﺳﻌﻪ ﺩﺍﺩ ﻛﺎﺭﺑﺮﺩ ﺍﻳﻦ ﻣﻮﺍﺩ ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ ﺟﺎﻳﮕﺰﻳﻦ ﭘﻠﻲ ﺍﺗﻴﻠﻦ ﺧﺎﻟﺺ ﺩﺭ ﺍﺑﺘﺪﺍ ﺑﺎﻋﺚ ﮔﺮﺩﻳﺪ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺗﻮﻟﻴﺪ ﻛﻨﻨﺪﻩ ﻫﺎﻱ ﻛﻴﺴﻪ ﻫﺎﻱ ﭘﻼﺳﺘﻴﻜﻲ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺍﻳﻦ ﻣﻮﺍﺩ ﺳﻮﻕ ﭘﻴﺪﺍ ﻛﻨﻨﺪ ﻭﻟﻲ ﺑﺎ ﮔﺬﺷﺖ ﺯﻣﺎﻥ ﺑﺎ ﺁﺷﻜﺎﺭ ﺷﺪﻥ ﺑﺮﺧﻲ ﻣﻌﺎﻳﺐ ﺁﻥ ﺗﻮﻟﻴﺪ ﻛﻴﺴﻪ ﻫﺎ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﻣﻮﺍﺩ ﻣﺤﺪﻭﺩ ﮔﺮﺩﻳﺪ .ﺍﻭﻟﻴﻦ ﻣﺸﻜﻠﻲ ﻛﻪ ﺗﺮﻛﻴﺒﺎﺕ ﻧﺸﺎﺳﺘﻪ ﺑﺎ ﺩﺭﺻﺪ ﺑﺎﻻ ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ ﺻﺪ ﺩﺭ ﺻﺪ ﺗﺨﺮﻳﺐ ﭘﺬﻳﺮ ﻧﺒﻮﺩﻥ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻮﺩ .ﺩﺭ  %ﭘﻠﻲ ﺍﺗﻴﻠﻦ ﻳﺎ ﭘﻠﻲ ﭘﺮﻭﭘﻴﻠﻦ ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺩﺭ ﺗﺮﻛﻴﺒﺎﺕ ﺑﺎﻋﺚ ﮔﺮﺩﻳﺪ ﻛﻪ ﺗﺮﻛﻴﺐ ﭘﻠﻴﻤﺮﻱ ﺑﻄﻮﺭ ﻛﺎﻣﻞ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻧﺸﺎﺳﺘﻪ ﺧﺎﻟﺺ ﻗﺎﺑﻠﻴﺖ  40ﺍﻟﻲ  20ﻭﺍﻗﻊ ﺗﻔﻜﻴﻚ ﭘﺬﻳﺮﻱ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ .ﺑﻌﺪﺍ ﺟﺬﺏ ﺭﻃﻮﺑﺖ ﺑﺎﻻ ﻭ ﺑﻮﻱ ﻧﺴﺒﺘﺎ ﻧﺎﻣﻄﺒﻮﻉ ﻭ ﻧﻴﺰ ﺍﺳﺘﺤﻜﺎﻡ ﺿﻌﻴﻒ ﺍﻳﻦ ﻣﻮﺍﺩ ﺳﺒﺐ ﻛﺎﻫﺶ ﭼﺸﻤﮕﻴﺮ ﺩﺭ ﺭﺷﺪ ﺗﻮﻟﻴﺪ ﻛﻴﺴﻪ ﻫﺎﻱ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﺍﺯ ﺁﻥ ﮔﺮﺩﻳﺪ  .ﻧﻬﺎﻳﺘﺎ ﻋﺪﻡ ﺷﻔﺎﻓﻴﺖ ﺍﻳﻦ ﻛﻴﺴﻪ ﻫﺎ ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ ﺗﻮﻟﻴﺪ ﮔﺎﺯ ﻣﺘﺎﻥ ﻭ ﮔﺎﺯﻫﺎﻱ ﮔﻠﺨﺎﻧﻪ ﺍﻱ ﺑﻪ ﻫﻨﮕﺎﻡ ﺗﺠﺰﻳﻪ ﺷﺪﻥ ﻧﻴﺰ ﺩﻟﻴﻞ ﻣﻀﺎﻋﻔﻲ ﺑﺮﺍﻱ ﻣﺤﺪﻭﺩ ﺷﺪﻥ ﮔﺴﺘﺮﺵ ﺍﻳﻦ ﻣﻮﺍﺩ ﻭ ﻛﻴﺴﻪ ﻫﺎﻱ ﺣﺎﺻﻞ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺷﺪ .ﺩﻟﻴﻞ ﺍﺻﻠﻲ ﻧﻘﺎﻁ ﺿﻌﻒ ﺫﻛﺮ ﺷﺪﻩ ﺍﻳﻦ ﺗﺮﻛﻴﺒﺎﺕ ﭘﻮﺩﺭ ﻧﺸﺎﺳﺘﻪ ﺑﺎ ﺩﺭﺻﺪ ﺑﺎﻻ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ  .ﺍﺯ ﻃﺮﻓﻲ ﺩﻳﮕﺮ ﺩﺭﺻﺪ ﺑﺎﻻﻱ ﻧﺸﺎﺳﺘﻪ ﻣﻮﺟﺐ ﺭﺷﺪ ﺳﺮﻳﻊ ﻗﺎﺭچ ﻫﺎ ﻭ ﻛﭙﻚ ﻫﺎ ﺩﺭ ﻛﻴﺴﻪ ﻫﺎﻱ ﭘﻼﺳﺘﻴﻜﻲ ﺩﺭ ﻣﻨﺎﻃﻖ ﮔﺮﻣﺴﻴﺮﻱ ﻣﻲ ﮔﺮﺩﺩ .ﺑﻨﺎ ﺑﺮ ﺑﺮﺧﻲ ﮔﺰﺍﺭﺵ ﻫﺎ ، ﻇﺮﻭﻑ ﻭ ﻛﻴﺴﻪ ﻫﺎﻱ ﺗﻮﻟﻴﺪ ﺷﺪﻩ ﺍﺯ ﺗﺮﻛﻴﺒﺎﺕ ﻧﺸﺎﺳﺘﻪ ﺑﺎﺩﺭﺻﺪ ﺑﺎﻻ ﺧﻮﺩ ﻣﻮﺭﺩ ﻣﺼﺮﻑ ﺑﺮﺧﻲ ﺟﺎﻧﻮﺭﺍﻥ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻣﻮﺵ ﺑﻮﺩﻩ ﻛﻪ ﺍﺯ ﺩﻳﮕﺮ ﻣﺴﺎﺋﻞ ﺍﻳﻦ ﻣﻮﺍﺩ ﺑﺸﻤﺎﺭ ﻣﻲ ﺭﻭﺩ.ﻟﺬﺍ ﺍﺻﻮﻻ ﻛﺎﺭﺑﺮﺩ ﺍﻳﻦ ﻣﻮﺍﺩ ﻭ ﻛﻴﺴﻪ ﻫﺎﻱ ﺗﻮﻟﻴﺪ ﺷﺪﻩ ﺍﺯﺁﻥ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻣﻲ ﮔﺮﺩﺩ ﺩﺭ ﻣﻨﺎﻃﻖ ﺳﺮﺩﺳﻴﺮ ﻋﻤﻠﻜﺮﺩ ﺑﻬﺘﺮﻱ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﮔﺮﻭﻩ ﺁﺧﺮ ﻳﻌﻨﻲ ﻣﻮﺍﺩﻱ ﻛﻪ ﺣﺎﻭﻱ ﺍﻛﺴﻴﺪ ﻛﻨﻨﺪﻩ ﻫﺎ ﻣﻲ ﺑﺎﺷﻨﺪ )ﺁﻛﺴﻮﺗﺨﺮﻳﺐ ﭘﺬﻳﺮ (ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻝ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺗﻮﺳﻌﻪ ﻳﺎﻓﺘﻪ ﻭ ﺑﻪ ﺻﻨﺎﻳﻊ ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻨﺪﻱ ﻣﻌﺮﻓﻲ ﻣﻲ ﮔﺮﺩﻳﺪﻧﺪ .ﺩﺭ ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺍﻳﻦ ﻣﻮﺍﺩ ﻫﻤﺎﻥ ﭘﻼﺳﺘﻴﻚ ﻫﺎﻱ ﻣﻌﻤﻮﻟﻲ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﭘﻠﻲ ﺍﺗﻴﻠﻦ ﻣﻲ ﺑﺎﺷﺪ ﻛﻪ ﺍﻛﺴﻴﺪ ﻛﻨﻨﺪﻩ ﻫﺎ ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺿﺎﻓﻪ ﮔﺮﺩﻳﺪﻩ ﺗﺎ ﻣﻮﺟﺐ ﺗﺨﺮﻳﺐ ﺯﻧﺠﻴﺮ ﻫﺎﻱ ﭘﻠﻴﻤﺮﻱ ﺁﻧﻬﺎ ﮔﺮﺩﺩ ﻟﺬﺍ ﺍﻳﻦ ﻣﻮﺍﺩ ﺟﺰﻭ ﭘﻼﺳﺘﻴﻚ ﻫﺎ ﻱ ﺯﻳﺴﺖ ﺗﺨﺮﻳﺐ ﭘﺬﻳﺮ ﺑﻪ ﺣﺴﺎﺏ ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ ﭼﺮﺍ ﻛﻪ ﺗﺨﺮﻳﺐ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺼﻮﺭﺕ ﺁﻛﺴﺎﻳﺸﻲ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﮔﺮ ﭼﻪ ﺩﺭ ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺑﺎ ﺷﻜﺴﺖ ﺯﻧﺠﻴﺮﻫﺎ ﻭ ﻛﻮﺗﺎﻩ ﺷﺪﻥ ﺁﻧﻬﺎ ﺗﺨﺮﻳﺐ ﭘﺬﻳﺮﻱ ﺗﻮﺳﻂ ﻣﻴﻜﺮﻭ ﺍﺭﮔﺎﻧﻴﺴﻢ ﻫﺎ ﺻﻮﺭﺕ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﻭ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻣﻲ ﻳﺎﺑﺪ  .ﻣﻮﺍﺩ ﺍﻛﺴﻮ ﺗﺨﺮﻳﺐ ﭘﺬﻳﺮﺍﺯ ﺗﺮﻛﻴﺒﺎﺕ ﻭ ﻛﻤﭙﻠﻜﺲ ﻫﺎﻱ ﭘﻴﭽﻴﺪﻩ ﻓﻠﺰﺍﺕ ﻣﻲ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﺑﻄﻮﺭﻳﻜﻪ ﺩﺭ ﺍﺑﺘﺪﺍ ﺍﺯ ﺗﺮﻛﻴﺒﺎﺕ ﻛﻤﭙﻠﻜﺲ ﻋﻨﺎﺻﺮ ﻓﻠﺰﻱ ﻣﺜﻞ ﺳﺮﺏ ﻭ ﻛﺎﺩﻣﻴﻢ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻣﻲ ﮔﺮﺩﻳﺪ ﺍﺯ ﺁﻧﺠﺎ ﻛﻪ  ﺟﺰﻭ ﻋﻨﺎﺻﺮ ﺳﻨﮕﻴﻦ ﺑﻮﺩﻩ ﻭ ﺑﻪ ﺷﺪﺕ ﺁﻻﻳﻨﺪﻩ ﻣﺤﻴﻂ ﺯﻳﺴﺖ ﺑﻮﺩﻧﺪ ﺩﻳﮕﺮ ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻧﮕﺮﺩﻳﺪﻩ ﻭ ﺩﺭ ﺣﺎﻝ ﺣﺎﺿﺮ ﺍﺯ ﻓﻠﺰﺍﺕ ﻋﻨﺎﺻﺮ ﻭﺍﺳﻄﻪ ﻣﺜﻞ ﻛﺒﺎﻟﺖ ، ﻣﻨﮕﻨﺰ،  ﺁﻫﻦ ﻭ ﺁﻟﻮﻣﻴﻨﻴﻮﻡ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ . ﺍﻓﺰﻭﺩﻧﻲ ﻫﺎﻱ ﺍﻛﺴﻴﺪﻛﻨﻨﺪﻩ ﻛﻪ ﺩﺭ ﺻﻨﺎﻳﻊ ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻨﺪﻱ ﺑﺎ ﻣﻮﺍﺩ ﺑﺮ ﭘﺎﻳﻪ ﭘﻠﻲ ﺍﺗﻴﻠﻦ ﻭ ﻳﺎ ﭘﻠﻲ ﭘﺮﻭﭘﻴﻠﻦ ﻫﺎ ﺑﻪ ﻛﺎﺭ ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ ﺑﺎﻋﺚ ﻛﺎﻫﺶ ﺍﺳﺘﺤﻜﺎﻡ ﭘﻼﺳﺘﻴﻚ ﻧﺸﺪﻩ ﻭ ﺷﻔﺎﻓﻴﺖ ﻛﻴﺴﻪ ﻫﺎﻱ ﺗﻮﻟﻴﺪ ﺷﺪﻩ ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ ﻧﻴﺰ ﻛﺎﻫﺶ ﻧﻤﻲ ﻳﺎﺑﺪ .ﺿﻤﻨﺎ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ ﺑﻮ ﻧﻴﺰ ﺧﻨﺜﻲ ﺑﻮﺩﻩ ﻭ ﺑﻮﻱ ﻧﺎﻣﻄﺒﻮﻉ ﺗﺮﻛﻴﺒﺎﺕ ﻧﺸﺎﺳﺘﻪ ﺑﺎ ﺩﺭﺻﺪ ﺑﺎﻻ ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭ ﺣﻀﻮﺭ ﺍﻛﺴﻴﮋﻥ ﻛﻮﺗﺎﻩ ﺷﺪﻥ ﻭ ﺷﻜﺴﺘﻪ  uv ﺍﻛﺴﻴﺪ ﻛﻨﻨﺪﻩ ﻫﺎ ﺑﺎﻋﺚ ﺍﻛﺴﺎﻳﺶ ﺯﻧﺠﻴﺮ ﻫﺎﻱ ﭘﻠﻲ ﺍﻟﻔﻴﻨﻲ ﺷﺪﻩ ﻭ ﺗﺤﺖ ﺗﺎﺑﺶ ﻧﻮﺭ ﺧﻮﺭﺷﻴﺪ ، ﺍﺷﻌﻪ ﺷﺪﻥ ﺯﻧﺠﻴﺮ ﻫﺎ ﺭﺍ ﺑﺎﻋﺚ ﻣﻲ ﮔﺮﺩﻧﺪ .ﺩﺭ ﺍﺑﺘﺪﺍ ﻣﻜﺎﻧﻴﺰﻡ ﺗﺠﺰﻳﻪ ﭘﺬﻳﺮﻱ ﺗﻮﺳﻂ ﺍﻛﺴﻴﮋﻥ ﺑﺼﻮﺭﺕ ﺍﻛﺴﺎﻳﺶ ﺑﻮﺩﻩ ﻭﻟﻲ ﺩﺭ ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺑﺎ ﻛﻮﺗﺎﻩ ﺷﺪﻥ ﺯﻧﺠﻴﺮﻫﺎﻱ ﭘﻠﻴﻤﺮﻱ ، ﻣﻴﻜﺮﻭ ﺍﺭﮔﺎﻧﻴﺴﻢ ﻫﺎ ﻧﻴﺰ ﺑﺎﻋﺚ ﺗﺨﺮﻳﺐ ﺷﺪﻩ ﻭ ﺳﺮﻋﺖ ﺗﻔﻜﻴﻚ ﭘﺬﻳﺮﻱ ﺭﺍ ﺍﻓﺰﺍﻳﺶ ﻣﻲ ﺩﻫﻨﺪ .ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲ ﺁﻳﺪ ﻣﻮﺍﺩ ﺍﻛﺴﻮ  ﺯﻳﺴﺖ ﺗﺨﺮﻳﺐ ﭘﺬﻳﺮ ﺑﻮﺩﻩ ﻭ ﺩﺭ ﻃﻲ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻝ ﻛﺎﻣﻼ ﺑﻪ ﭼﺮﺧﻪ ﻣﺤﻴﻂ ﺯﻳﺴﺖ ﺑﺮ ﻣﻲ ﮔﺮﺩﺩ .ﻭﻟﻲ ﺍﻳﻦ ﻣﻮﺍﺩ ﻧﻴﺰ ﺩﺍﺭﺍﻱ ﻣﻌﺎﻳﺒﻲ %100ﺗﺨﺮﻳﺐ ﭘﺬﻳﺮ ﻣﻲ ﺑﺎﺷﻨﺪ  .ﺣﻀﻮﺭ ﻓﻠﺰﺍﺕ ﻋﻨﺎﺻﺮ ﻭﺍﺑﺴﺘﻪ ﺩﺭ ﺗﺮﻛﻴﺒﺎﺕ ﺍﻛﺴﻴﺪ ﻛﻨﻨﺪﻩ ﻫﺎ ﺍﺯ ﺍﻭﻟﻴﻦ ﻣﻌﺎﻳﺐ ﺍﻳﻦ ﺩﺳﺘﻪ ﺍﺯ ﻣﻮﺍﺩ ﻣﻲ ﺑﺎﺷﺪ .ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ ﺑﺎ ﺗﺠﺰﻳﻪ ﺷﺪﻥ ﭘﻼﺳﺘﻴﻚ ﻫﺎﻱ ﺣﺎﺻﻞ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﻣﻮﺍﺩ ﻓﻠﺰﺍﺗﻲ ﭼﻮﻥ ﻛﺒﺎﻟﺖ ﻭ ﺁﻟﻮﻣﻴﻨﻴﻮﻡ ﺩﺭ ﻣﺤﻴﻂ ﺑﺎﻗﻲ ﻣﺎﻧﺪﻩ ﻭ ﺑﺎﻋﺚ ﺍﻓﺰﺍﻳﺶ ﺳﻤﻴﺖ ﺧﺎﻙ ﻭ ﻣﺤﻴﻂ ﺯﻳﺴﺖ ﻣﻲ ﮔﺮﺩﺩ ﺑﻄﻮﺭﻳﻜﻪ ﺍﻳﻦ ﻣﺴﺌﻠﻪ ﺑﺎﻋﺚ ﻣﺴﻤﻮﻣﻴﺖ ﺟﺎﻧﺪﺍﺭﺍﻥ ﺫﺭﻩ ﺑﻴﻨﻲ ﻭ ﻧﻴﺰ ﺟﺎﻧﻮﺭﺍﻥ ﮔﺮﺩﻳﺪﻩ ﻭ ﺍﻧﺘﻘﺎﻝ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﻧﻴﺰ ﺑﺪﻳﻬﻲ ﻣﻲ ﺑﺎﺷﺪ .
   
ﺍﺯ ﻣﻌﺎﻳﺐ ﺩﻳﮕﺮ ﺍﻳﻦ ﻣﻮﺍﺩ ﺗﺠﺰﻳﻪ ﻧﺎﭘﺬﻳﺮ ﺑﻮﺩﻥ ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺭ ﺯﻳﺮ ﺧﺎﻙ ﻣﻲ ﺑﺎﺷﺪ .ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺗﻲ ﻛﻪ ﭘﻼﺳﺘﻴﻚ ﻫﺎ ﺩﺭ ﺯﻳﺮ ﺧﺎﻙ ﻗﺮﺍﺭ ﮔﻴﺮﻧﺪ ﺍﻛﺴﻴﮋﻥ ﻧﻮﺭ ﻭ ﮔﺮﻣﺎﻱ ﻛﺎﻓﻲ ﺟﻬﺖ ﺁﻛﺴﺎﻳﺶ ﻭ ﺗﺨﺮﻳﺐ ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﻭ ﭘﻼﺳﺘﻴﻚ ﻫﺎ ﺑﻪ ﻫﻤﺎﻥ ﺻﻮﺭﺕ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﭘﻼﺳﺘﻴﻚ ﻫﺎﻱ ﻣﻌﻤﻮﻟﻲ ﺩﺭ ﺯﻳﺮ ﺧﺎﻙ ﭘﺎﻳﺪﺍﺭ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﻣﺎﻧﺪ .ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ ﺗﺨﺮﻳﺐ ﭘﺬﻳﺮﻱ ﺍﻳﻦ ﮔﺮﻭﻩ ﻓﻘﻂ ﺭﻭﻱ ﺧﺎﻙ ﻭ ﺩﺭﺣﻀﻮﺭ ﺍﻛﺴﻴﮋﻥ ﺻﻮﺭﺕ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﻭ ﺩﺭ ﻏﻴﺮ ﺍﻳﻨﺼﻮﺭﺕ ﻓﺮﻗﻲ ﺑﺎ ﭘﻼﺳﺘﻴﻚ ﻫﺎﻱ ﻣﻌﻤﻮﻟﻲ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﺍﺯ ﻛﻴﺴﻪ ﻫﺎﻱ ﺍﻛﺴﻮ ﺗﺨﺮﻳﺐ ﭘﺬﻳﺮ ﺩﺭ ﺯﻳﺮ ﺧﺎﻙ ﺩﺭ ﻃﻮﻝ ﻳﻚ ﺳﺎﻝ ﺗﺠﺰﻳﻪ ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ .ﺩﺭ ﺗﺤﻘﻴﻘﺎﺕ  %15ﺑﻨﺎ ﺑﻪ ﮔﺰﺍﺭﺵ ﻛﻤﻴﺴﻴﻮﻥ ﺑﻴﻦ ﺍﻟﻤﻠﻠﻲ ﺍﺭﻭﭘﺎ ﺳﺎﻧﺘﻲ ﻣﺘﺮﻱ  50ﺍﺯ ﻭﺯﻥ ﻛﻴﺴﻪ ﻫﺎﻱ ﺍﻛﺴﻮ ﺗﺨﺮﻳﺐ ﭘﺬﻳﺮ ﺩﺭ ﻋﻤﻖ  %2 ﺩﻳﮕﺮ ﻓﻮﻳﻠﻮﻟﻲ ﻭ ﻫﻤﻜﺎﺭﺍﻧﺶ ﻧﻴﺰ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ ﻛﻪ ﺩﺭﺻﺪ ﻧﺎﭼﻴﺰﻱ ﻣﻌﺎﺩﻝ  .ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺷﺪﻩ ﺍﻧﺪ co2 ﺧﺎﻙ ﺩﺭ ﻃﻲ ﻳﻚ ﺳﺎﻝ ﻓﻘﻂ ﺑﻪ ﺍﻓﺰﺍﻳﺶ ﻗﻴﻤﺖ ﻧﻴﺰ ﺍﺯ ﺩﻳﮕﺮ ﺟﻨﺒﻪ ﻫﺎﻱ ﻣﻨﻔﻲ ﺍﻳﻦ ﻣﻮﺍﺩ ﺑﻮﺩﻩ ﻭﻟﻲ ﺩﺭ ﻣﻘﺎﻳﺴﻪ ﺑﺎ ﭘﻠﻲ ﺍﺳﺘﺮﻫﺎﻱ ﺁﻟﻴﻔﺎﺗﻴﻚ ﺑﻬﺎﻱ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺗﺮﻱ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﺁﻧﭽﻪ ﺩﺭ ﺑﺎﻻ ﺗﻮﺿﻴﺢ ﺩﺍﺩﻩ ﺷﺪ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ ﭘﻼﺳﺘﻴﻚ ﻫﺎﻱ ﺯﻳﺴﺖ ﺗﺨﺮﻳﺐ ﭘﺬﻳﺮ ﻳﻚ ﺍﻣﺮ ﺑﺪﻳﻬﻲ ﺑﻮﺩﻩ ﻭﻟﻲ ﻧﻮﻉ ﺁﻥ ﻫﻨﻮﺯ ﻣﻮﺭﺩ ﻣﻨﺎﻗﺸﻪ ﻭ ﺍﺧﺘﻼﻑ ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﻫﺎﻱ ﻋﻠﻤﻲ ﻭ ﺻﻨﻌﺘﻲ ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲ ﺁﻳﺪ ﺗﺤﻘﻴﻘﺎﺕ ﺑﻴﺸﺘﺮﻱ ﻻﺯﻡ ﺍﺳﺖ ﺗﺎ ﻣﻮﺍﺩﻱ ﺗﻮﺳﻌﻪ ﻳﺎﺑﺪ ﻛﻪ ﺍﻭﻻ ﺳﻤﻲ ﻧﺒﻮﺩﻩ ﻭ ﺩﻭﻣﺎ ﺑﻪ ﻫﻨﮕﺎﻡ ﺩﻭﺭ ﺭﻳﺰﻱ ﻛﻴﺴﻪ ﻫﺎﻱ ﭘﻼﺳﺘﻴﻚ ؛ ﺑﻪ ﻧﻮﻉ ﻗﺮﺍﺭ ﮔﺮﻓﺘﻦ ﺩﺭ ﻣﺤﻴﻂ ﺯﻳﺴﺖ ﻭﺍﺑﺴﺘﻪ ﻧﺒﻮﺩﻩ ﻭ ﺑﻪ ﺷﺮﺍﻳﻂ ﺁﺏ ﻭ ﻫﻮﺍﺋﻲ ﻧﻴﺰ ﺑﺴﺘﮕﻲ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ  .ﺍﻣﺎ ﺩﺭ ﺣﺎﻝ ﺣﺎﺿﺮ ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﺣﺠﻢ ﺑﺎﻻﻱ ﺗﻮﻟﻴﺪ ﻛﻴﺴﻪ ﻫﺎﻱ ﭘﻼﺳﺘﻴﻜﻲ ﻟﺰﻭﻡ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ ﻣﻮﺍﺩ ﺯﻳﺴﺖ ﺗﺨﺮﻳﺐ ﭘﺬﻳﺮ ﺍﻣﺮﻱ ﺿﺮﻭﺭﻱ ﺍﺳﺖ ﻭ ﻧﻤﻲ ﺗﻮﺍﻥ ﺗﺎ ﺩﺳﺘﺮﺳﻲ ﺑﻪ ﻳﻚ ﺗﺮﻛﻴﺐ ﺑﻲ ﻋﻴﺐ ﺍﺯ ﭘﻼﺳﺘﻴﻚ ﻫﺎﻱ ﺯﻳﺴﺖ ﺗﺨﺮﻳﺐ ﭘﺬﻳﺮ ﻛﻨﻮﻧﻲ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻧﻜﺮﺩ .ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ ﻣﺜﺎﻝ ﺍﺯ ﺗﺮﻛﻴﺒﺎﺕ ﻧﺸﺎﺳﺘﻪ ﺑﺎ ﺩﺭﺻﺪ ﺑﺎﻻ ﺑﺮﺍﻱ ﺑﺮﺧﻲ ﻣﻨﺎﻃﻖ ﺳﺮﺩﺳﻴﺮ ﻣﻲ ﺗﻮﺍﻥ ﺑﺎﺭﻋﺎﻳﺖ ﺍﺣﺘﻴﺎﻁ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻧﻤﻮﺩ ﭼﺮﺍ ﻛﻪ ﺭﺷﺪ ﻣﻴﻜﺮﻭ ﺍﺭﮔﺎﻧﻴﺴﻢ ﻫﺎ ﻛﻨﺪﺗﺮ ﺩﺭ ﻣﻨﺎﻃﻖ ﺳﺮﺩﺳﻴﺮ ﺻﻮﺭﺕ ﻣﻲ ﮔﻴﺮﺩ ﺿﻤﻦ ﺁﻧﻜﻪ ﺿﺨﺎﻣﺖ ﻛﻴﺴﻪ ﻫﺎﻱ ﺗﻮﻟﻴﺪ ﺷﺪﻩ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﻣﻮﺍﺩ ﻧﻴﺰ ﻣﻲ ﺑﺎﻳﺴﺖ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﮔﺮﺩﺩ ﭼﺮﺍ ﻛﻪ ﺍﺳﺘﺤﻜﺎﻡ ﻛﺎﻓﻲ ﺑﺮﺍﻱ ﺗﺤﻤﻞ ﺑﺎﺭ ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ .ﻭ ﻳﺎ ﺍﺯ ﻣﻮﺍﺩ ﺍﻛﺴﻮﺯﻳﺖ ﺗﺠﺰﻳﻪ ﭘﺬﻳﺮ ﺗﺎ ﺁﻧﺠﺎ ﻛﻪ ﻓﻠﺰﺍﺕ ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﻓﻠﺰﺍﺕ ﺳﻨﮕﻴﻦ ﺳﻤﻲ ﻧﺒﺎﺷﻨﺪ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻧﻤﻮﺩ . ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲ ﺁﻳﺪ ﺗﻮﻟﻴﺪ ﻣﻮﺍﺩ ﺯﻳﺴﺖ ﺗﺨﺮﻳﺐ ﭘﺬﻳﺮﻱ ﻛﻪ ﺣﺎﻭﻱ ﭘﻠﻴﻤﺮﻫﺎﻱ ﻃﺒﻴﻌﻲ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﭘﻠﻲ ﻻﻛﺘﻴﻚ ﺍﺳﻴﺪ ﺑﺎﺩﺭﺻﺪ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺑﻮﺩﻩ ﺑﻪ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺗﺮﻛﻴﺒﺎﺕ ﻛﻤﭙﻠﻜﺲ ﺍﻛﺴﻴﺪ ﻛﻨﻨﺪﻩ ﻫﺎﻱ ﻏﻴﺮ ﺭﺳﻤﻲ ﻣﻲ ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ ﺍﻭﻟﻴﻦ ﮔﺎﻡ ﺗﺤﻘﻴﻘﺎﺗﻲ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺑﺎﺷﺪ . ﻫﻨﻮﺯ ﺑﺮﺧﻲ ﻣﻮﺳﺴﺎﺕ ﻋﻠﻤﻲ ﻭ ﺩﺍﻧﺸﮕﺎﻩ ﻫﺎﻱ ﺍﺭﻭﭘﺎ ﻭ ﺁﻣﺮﻳﻜﺎﻱ ﺷﻤﺎﻟﻲ ﺩﺭ ﺣﺎﻝ ﺗﺤﻘﻴﻖ ﻭ ﺗﻮﺳﻌﻪ ﻣﻮﺍﺩ ﺯﻳﺴﺖ ﺗﺨﺮﻳﺐ ﭘﺬﻳﺮ ﺑﻮﺩﻩ ﻭ ﺩﺭ ﻛﺸﻮﺭ ﻣﺎ ﺍﻳﺮﺍﻥ ﻧﻴﺰ ﻫﻤﮕﺎﻡ ﺑﺎ ﻛﺸﻮﺭﻫﺎﻱ ﺧﺎﺭﺟﻲ ﺗﺤﻘﻴﻘﺎﺕ ﺩﺭ ﺣﺎﻝ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻣﻲ ﺑﺎﺷﺪ.


ﻣﺮﺟﻊ :ﺳﺎﻳﺖ ﻫﻤﭙﺎﺭ

نظرات  (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی